Na 43 jaar neemt meester Lukasse definitief afscheid van de school om te gaan genieten van zijn pensioen. FOTO: Rachel van Westen
Na 43 jaar neemt meester Lukasse definitief afscheid van de school om te gaan genieten van zijn pensioen. FOTO: Rachel van Westen (Foto: Rachel van Westen )

'Ik kan nog steeds intens genieten van zo’n dag school'

Als hij er eenmaal goed voor is gaan zitten vertelt Hans Lukasse, beter bekend als meester Lukasse, honderduit over zijn leven op de Koelmanschool in Goes, waar hij na de zomervakantie van 1977 begon als leerkracht in de bovenbouw. Na 43 jaar neemt hij nu definitief afscheid van de school om te gaan genieten van zijn pensioen.

GOES - De afgelopen decennia gaf hij niet alleen les, maar hij was ook directeur van de school en in de laatste jaren werkte hij als intern begeleider. Het lesgeven kon hij overigens niet helemaal loslaten, want hij staat nog steeds een middag in de week voor de klas.

Klein leed

Door de huidige coronacrisis ziet zijn laatste jaar er wel anders uit dan hij van te voren had verwacht. “Ik werkte de laatste periode nog maar twee dagen per week en daarvan stond ik één middag voor de klas. Het was jammer dat die middag met groep zeven wegviel. Ik gaf geschiedenis en ik vind het heerlijk om de kinderen verhalen te vertellen. Het gaat me er niet om dat kinderen heel veel van geschiedenis weten, maar het is meer mijn drive dat ze geschiedenis leuk gaan vinden. Dat contact met de kinderen miste ik wel een beetje en zoals het er nu naar uitziet kan de geplande afscheidsreceptie ook niet doorgaan op de manier die we in gedachten hadden. Bovendien moest er heel veel geregeld worden. Deze crisis ontwikkelt zich voortdurend en daardoor moet je ook steeds je manier van werken aanpassen. Maar als je ziet wat voor leed en verdriet deze crisis met zich mee heeft gebracht, valt dit in de categorie 'klein leed'. Het is hinderlijk, veel meer is het niet."

Veranderingen

Als iemand al zo lang in het onderwijs werkt, ontkom je niet aan de vraag of er veel is veranderd in de afgelopen 43 jaar. “Er is veel veranderd en veel hetzelfde gebleven”, antwoordt Lukasse. “Mijn drive is altijd geweest om kinderen te helpen in hun ontwikkeling en dat is nooit veranderd. Wat wel enorm is veranderd is de opkomst van de digitalisering. Ik heb krijtborden vol geschreven, maar ik ben nu zover dat ik met een whiteboard ook redelijk uit de voeten kan. Vroeger was je in de weer met kaarten, atlassen en ik heb wat af gestencild, maar nu kan ik thuis de lessen voorbereiden op de computer en ze vervolgens op het smartboard laten zien. Met één druk op de knop heb je gigantisch veel materiaal tot je beschikking waar je mee uit de voeten kan. In die zin ben ik positief over de ontwikkelingen. Aan de andere kant ben ik ook wel een beetje beducht, want het lijkt wel iets vluchtiger te worden met de telefoons, waar je zo van het een naar het ander swipet."

Mondiger

"Toch vind ik dat de kinderen zelf ook niet wezenlijk zijn veranderd. Tuurlijk, de kinderen zijn misschien wat mondiger geworden. Maar is dat erg? Ik heb bijna altijd bovenbouw gedraaid en ik vind het heerlijk om met de kinderen in gesprek te zijn of ergens over te discussiëren. Daar kan ik nog steeds echt van genieten."

Wat zijn de toekomstplannen van de meester?

"Ik doe het 43 jaar", vertelt Hans Lukasse over zijn werk op de Koelmanschool, "dus ik ben er ergens wel aan toe om te stoppen, maar ik kijk er nog niet echt naar uit. Ik kan nog steeds intens genieten van zo’n dag school. Ik werk tot de zomervakantie en daarna neem ik zelf ook vakantie. We gaan wat klussen in huis en vervolgens wil ik me gaan oriënteren op vrijwilligerswerk, want het is goed om bezig te blijven. Ik wil graag iets gaan doen waarin ik met mensen kan werken, omdat ik daar enorm van kan genieten."

Meer berichten

Het lokale nieuws in uw mailbox ontvangen?

Aanmelden