Foto:

Je hebt een knuffel verdiend

Als ik goed heb geteld, is dit mijn vierde column. Ik mag er om de week eentje schrijven. Meestal rollen er wel een paar onderwerpen door mijn gedachten die met elkaar ruziën wie er nu aan de beurt is. Zo’n gevecht duurt soms wel een week, maar elke keer is er weer dat ene moment dat het plotseling heel rustig wordt in mijn hoofd. Eén onderwerp stapt als overduidelijke winnaar naar voren en de anderen gaan weer rustig liggen slapen, om na een paar weken weer het gevecht aan te gaan met elkaar en met de nieuwe onderwerpen die er ondertussen bij gekomen zijn.

Nu was dat gevecht er niet. Er is maar één onderwerp waar ik over kan schrijven. Ik hoef het niet toe te lichten, we weten allemaal waar ik het over heb. Een kleine onzichtbare vijand zorgt ervoor dat we dit jaar, 2020, nooit meer zullen vergeten.

Iedereen hoopt dat we zo snel en zo goed mogelijk door deze crisis rollen. Dit moeten we met z’n allen doen. Dit raakt iedereen. We proberen zo goed mogelijk anderen te helpen. Dat is goed. Dat moeten we vooral ook blijven doen. Maar wees ook lief voor jezelf. In deze tijd van social distancing, mag je jezelf best eens een klopje op je schouder geven of je armen om jezelf heen slaan. In welke situatie jij je ook bevindt, ik weet zeker dat je dat verdient.

Omdat je probeert je kinderen zo goed mogelijk te begeleiden, terwijl je zelf ook je werk moet doen. Omdat je hard werkt om zieke of kwetsbare mensen te verzorgen of de schappen in de supermarkt te vullen. Omdat je een keertje extra naar de supermarkt fietst om boodschappen te doen voor die oudere mensen in de straat. Omdat je echt continu probeert om die anderhalve meter afstand te houden. Omdat je nu niet afspreekt met vrienden en vriendinnen. Omdat je niet jezelf centraal stelt, maar alles doet wat je kunt voor het grotere geheel. Of gewoon omdat je jezelf staande houdt. Je hebt een knuffel verdiend.

Rachel 

Meer berichten

Het lokale nieuws in uw mailbox ontvangen?

Aanmelden