Als grafisch ontwerper zit de 33-jarige Mariet Joosten uit Heinkenszand voornamelijk achter de computer, maar in haar vrije tijd is ze het liefst op pad met haar honden. FOTO: Rachel van Westen
Als grafisch ontwerper zit de 33-jarige Mariet Joosten uit Heinkenszand voornamelijk achter de computer, maar in haar vrije tijd is ze het liefst op pad met haar honden. FOTO: Rachel van Westen (Foto: Rachel van Westen )

Het meisje met de zeven honden

Als grafisch ontwerper zit de 33-jarige Mariet Joosten uit Heinkenszand voornamelijk achter de computer, maar in haar vrije tijd is ze het liefst op pad met haar honden. Ze heeft geen twee, geen drie, maar zeven viervoeters. Ze spant haar honden bijna elke dag voor een soort ‘slee op wielen’ en zo crost het hele stel door het Poelbos bij Goes om te trainen voor de Kampioenschappen Sledehondenrennen. Met succes, want de afgelopen jaren is ze niet weg te slaan uit de top vijf van de Europese- en Wereldkampioenschappen. Eind februari sleepte ze weer een zilveren medaille binnen tijdens de Europees Kampioenschappen sledehondenrennen in Zweden.

Rachel van Westen

HEINKENSZAND - “Vroeger hadden we alleen katten, maar ik liep altijd te zeuren om een hond. Ik vond honden geweldig. Toen ik voor school een werkstuk moest maken over honden, ging op zoek naar informatie in de bibliotheek. In die tijd had je nog geen internet", lacht Mariet. "Daar kwam ik een boekje tegen over sledehondenrennen. Dat was het. Dat wilde ik gaan doen. Ik liet het niet meer los.”

Hond voor de step

Ze zeurde tien jaar lang om een hond en uiteindelijk, toen ze achttien jaar oud was, gingen haar ouders overstag. Mariet kreeg de Husky waar ze al zo lang van droomde. Vol enthousiasme bond ze haar nieuwe huisdier voor een stepje, maar het beest had er weinig trek in om te gaan rennen. Hij was liever lui dan moe. “Toen ik me er echt in ging verdiepen, ontdekte ik dat de honden die worden gebruikt voor het slederennen, hier speciaal op gefokt worden. De Husky die wij hadden was gewoon het type ‘huishond’.”

Veertig honden

Toen Mariet eenmaal het plan had opgevat om te gaan sledehondenrennen, liet ze het idee niet zomaar los. "Het werd mijn doel om het soort hond te krijgen dat het wel leuk vindt om voor een slee te rennen. Inmiddels had ik contact met een man uit België die al langere tijd actief was in het sledehondenrennen. Hij kwam regelmatig bij ons thuis, dus mijn ouders en ik kenden hem goed. Toen hij door omstandigheden moest stoppen met de hondensport, kreeg ik de eerste keus om honden uit te zoeken waar ik mee kon gaan sleeën. Eén hond laat je geen slee trekken, dus het werden er zes. Dat was wel een dingetje hier thuis. Maar hij had veertig honden, dus ik denk dat mijn ouders allang blij waren dat ik ze niet allemaal had overgenomen”, lacht Mariet.

Top vijf

Op haar allereerste grote wedstrijd, een Europees Kampioenschap, haalde ze de vierde plaats. “Dat viel dus niet tegen”, zegt Mariet broodnuchter. “Het gaat best lekker, sindsdien eindigen we altijd in de top vijf.” Daar is wel flink wat training voor nodig, maar dat doet Mariet dan ook vrijwel elke dag. “We gaan altijd naar het Poelbos om te trainen. Daarvoor gebruik ik een speciaal karretje en dan gaan we over de brede grasranden langs de sloten. Daarnaast train ik elk jaar een week of vier in de sneeuw in de Alpen of in Scandinavië. Daar kunnen de honden veel harder rennen. Dat komt omdat het daar kouder is, waardoor de honden minder snel oververhit raken.” Ze bestuurt de honden met haar stem. “Als ik links roep, gaan ze naar links en als ik rechts roep, gaan ze naar rechts. Maar als de honden eenmaal een route hebben gelopen, kennen ze die vijf jaar later nog. Dat ze die informatie onthouden, vind ik echt heel bijzonder."

Meer berichten

Het lokale nieuws in uw mailbox ontvangen?

Aanmelden