Struikelstenen zijn kleine keien bedekt met een bronskleurig metalen plaatje. Meer dan 1600 Stolperstenen in messing schitteren in de zon, net als deze mensen ooit.   FOTO: Leon Janssens
Struikelstenen zijn kleine keien bedekt met een bronskleurig metalen plaatje. Meer dan 1600 Stolperstenen in messing schitteren in de zon, net als deze mensen ooit. FOTO: Leon Janssens (Foto: )

Struikelstenen, want herdenken blijft nodig

In Goes werden donderdag 13 juni struikelstenen geplaatst door de Stichting Struikelstenen Zeeland. Ze zijn bedoeld als herinnering aan de weggevoerde en omgebrachte Joden in de Tweede Wereldoorlog. Op de stenen staat de naam, geboortedatum, deportatiedatum en plaats en datum van overlijden van oud-bewoners van het desbetreffende adres geschreven

GOES - De Stichting Struikelstenen Zeeland plaatste vorige week in totaal negen struikelstenen in Goes en Vlissingen. In Goes was er een samenkomst in het stadhuis op de Grote Markt waar Marianne Gossije van de Stichting Werkgroep Struikelstenen Zeeland uitleg gaf. Ook wethouder van Goes, cultureel erfgoed en archief, André van der Reest, was aanwezig. "De struikelstenen, Stolpersteine, herinneren onder andere aan de adressen waar Joden gewoond hebben en 'verdwenen' zijn in de Tweede Wereldoorlog", aldus Marianne, "Herdenken hebben we nodig want er is wéér racisme, wéér anti-semitisme. Het gaat in Goes om Levie Marcus Barkelau, winkelier in Goes, en zijn vrouw Sara Barkelau-Meijer, Lange Vorststraat 80-82, en om Jozef Sibbe, Lange Kerkstraat 19. Er zijn wel nabestaanden maar die konden hier vandaag niet aanwezig zijn. Een woont er zelfs in Wenen, de afstand is te groot." Onder de aanwezigen Aryeh Herz (1941 Israël) en zijn vrouw Rachel Herz van de Joodse Gemeente Zeeland en daarvan het bestuurslid Danielle Abitbol. "Het is belangrijk om hier aanwezig te zijn", zegt Aryeh Herz, "In de oorlog waren wij ondergedoken in Vaals in Limburg. Wij hebben veel familieleden verloren."

Steentjes

Bij de steenleggingen wordt kort het verhaal verteld van degenen voor wie een steentje wordt geplaatst. Er worden gedichten voorgelezen en er wordt in het Hebreeuws kaddiesj of een psalm gezegd. Er worden witte bloemen, witte rozen, gelegd en kleine steentjes. "Het plaatsen van kleine witte steentjes is een oud Joods gebruik", vertelt André van der Reest in zijn toespraak, "Na bezoek wordt daar een klein steentje bijgelegd. Daar hoort ook een gezegde bij: "Als je mijn naam nog weet dan ben ik nooit echt gestorven." Wij blijven zo de mensen herdenken die vervolgd werden om hun geloof of ras. Vandaag maken wij in Goes een buiging voor Levie Marcus, Sara Meijer, Jozef Sibbe en Hilde Bachrach. Zij hebben veel geleden. Omdat zij niet bogen voor de onderdrukker."

Meer berichten