Logo de-bevelander.nl


Foto:

In de rij staan voor een postzegel

Lotte Dieleman vertrok zes jaar geleden naar de Poolse stad Krakau. Destijds had ze geen idee hoe lang ze in Polen wilde blijven, maar ze kwam in dit land haar liefde tegen en enkele maanden geleden werd hun dochtertje geboren.

door Rachel van Westen

KRAKAU – Lotte groeide op in Goes en ging op haar achttiende in Amsterdam studeren. "Voor mijn studie vertrok ik een semester naar Krakau", vertelt Lotte. "Later, na het afronden van mijn studie in Nederland kreeg ik via een vriendin een tip over een baan in Krakau. Cisco, mijn huidige werkgever, was op zoek naar mensen die Nederlands spreken, en die zijn in Polen zelf niet zo makkelijk te vinden. Omdat ik in Nederland een aflopend contract had dat niet kon worden verlengd, en ik Krakau als stad al kende uit mijn studietijd, besloot ik de sprong te wagen." Lotte voelde zich al snel thuis in deze Poolse stad. "Krakau is wel wat groter dan Goes, maar na mijn studie in Amsterdam, Utrecht en Groningen was ik wel wat gewend. Iets wat me wel meteen opviel was het feit dat fietsen hier niet zo gewoon is als thuis. Mensen fietsen wel, maar meer als recreatie, in het weekend en bij mooi weer. Het verkeer is niet echt ingericht op fietsers. Er zijn wel wat fietspaden, maar die houden dan soms ineens op. Ik moet wel zeggen dat daarin langzaamaan wel dingen veranderen. Krakau heeft een stadsfietsen systeem, zoals bijvoorbeeld in Parijs, en er komen meer en meer fietspaden en fietsenstallingen bij. Een ander grappig verschil met Zeeland is dat hier postkantoren nog heel veel gebruikt worden. Je staat er altijd in de rij! Terwijl je bij wijze van spreken in Zeeland moeite moet doen om nog ergens een postzegel te kunnen kopen. Maar tijdens mijn zwangerschap vielen mij pas echt grote verschillen op tussen Nederland en Polen. Ik ben steeds bij de gynaecoloog geweest voor controles, hoewel ik geen complicaties had. Bevallen gebeurt hier eigenlijk per definitie in het ziekenhuis. Als je echt wilt, kun je ook wel thuis bevallen, maar in dat geval wordt dat niet gedekt door de verzekering. Hoewel ik en de baby in orde waren hebben we toch vier dagen in het ziekenhuis doorgebracht en bij thuiskomst was er geen kraamhulp", blikt Lotte terug. "Mijn verlof is ook veel ruimer dan het in Nederland geweest zou zijn. Ik heb de mogelijkheid om een vol jaar (deels betaald) verlof op te nemen, want je kunt hier zwangerschapsverlof verlengen met een familieverlof dat ook deels betaald is. Ik heb gekozen om dit verlof parttime op te nemen om de overgang van verlof naar werk iets minder groot te maken, maar ook daarmee ben ik weer een uitzondering. Parttime werk wordt hier nog niet zo normaal gevonden als in Nederland."

Meer berichten

Shopbox