Logo de-bevelander.nl


De 84-jarige Adri Burgs staat al zestig jaar klaar om Sinterklaas te ondersteunen in deze drukke periode. Hij speelde jarenlang Sinterklaas tijdens de intocht in Goes. FOTO: Rachel van Westen
De 84-jarige Adri Burgs staat al zestig jaar klaar om Sinterklaas te ondersteunen in deze drukke periode. Hij speelde jarenlang Sinterklaas tijdens de intocht in Goes. FOTO: Rachel van Westen

'Sint spelen is het mooiste wat er is'

Sinterklaas heeft weer voet op Nederlandse bodem gezet en zijn agenda staat de komende weken bomvol. Om dat allemaal een beetje soepel te laten verlopen, heeft de Goedheiligman toch elk jaar weer een paar hulpsinterklazen nodig.

door Rachel van Westen 

GOES - Adri Burgs staat al zestig jaar klaar om Sinterklaas te ondersteunen in deze drukke periode. De inmiddels 84-jarige inwoner van Goes hees zich voor het eerst in de tabberd als jongeman van 24 jaar. "Ik woonde destijds in Yerseke en werd gevraagd door de eigenaar van Hotel Nolet. Daar mocht ik voor het eerst Sinterklaas spelen en mijn schoonzuster was Zwarte Piet", vertelt Burgs. Hij voelde zich als een vis in het water met de staf in zijn hand en de mijter op zijn hoofd. Dat is niet helemaal vreemd als je weet dat ook zijn vader regelmatig optrad als Sinterklaas. Burgs wijst trots op een grote foto aan de wand. "Kijk, die Sinterklaas, dat is mijn vader. Deze foto is gemaakt in 1929 in het vroegere Slot Oostende."

Later verhuisde Burgs naar Goes en toen ze daar zonder Sint kwamen te zitten, werd hij benaderd met de vraag of hij Sinterklaas wilde spelen tijdens de intocht. Een vraag die hij maar al te graag met 'ja' beantwoordde. Hij vertolkte maar liefst 47 jaar lang de rol van Sint tijdens de grote intocht, tot daar in 2005 een einde aan kwam. Hij had het graag anders gezien, maar kijkt desondanks nog steeds met veel plezier terug op de talloze intochten waarin hij de hoofdrol mocht spelen. Ook na 2005 bleef hij actief als hulpsinterklaas voor verenigingen en bij particulieren.

Zestig jaar Sint, dat moet toch wel een paar leuke anekdotes opleveren. "Oh, ja! Ik kan er boeken vol over schrijven", roept hij enthousiast. "In het begin ging ik nog op het paard door de binnenstad. Ik kon gelukkig goed paardrijden, want op een keer schrok mijn paard van de koperen bekkens van de muziek. Het paard steigerde en stond steil op zijn achterste benen. Ik wilde van zijn rug afglijden, maar hij stond met zijn hoef op mijn cape. Ik heb het bandje rond mijn hals kapot getrokken en ben zo van het paard afgeslierd." Nu kan Burgs er hartelijk om lachen, maar destijds waren het toch wel even spannende momenten. "Het paard is op den duur ook afgeschaft, dat werd toch wel te gevaarlijk. Maar vergis je niet, paaltjes kunnen ook gevaarlijk zijn." Burgs zit inmiddels te hikken van het lachen. "Ik lette een keer niet op en liep met mijn circus tegen een paaltje. In mijn ene hand had ik de staf en de andere hand ging naar het allerheiligen. Eén van de Pieten zag het gebeuren en riep: 'Zwaaien Sint, zwaaien!'" Burgs kijkt even peinzend voor zich uit. "Ja, we hebben wat gekke dingen meegemaakt. Ik doe nu wat rustiger aan, maar ik stop nog niet hoor. Sinterklaas spelen, is het mooiste wat er is."

Rachel van Westen
10 reacties
Meer berichten