Logo de-bevelander.nl


"Vissen zit mij in het bloed, het slaat geen generatie over. Ook mijn zoon is visser." FOTO: Leon Janssens
"Vissen zit mij in het bloed, het slaat geen generatie over. Ook mijn zoon is visser." FOTO: Leon Janssens (Foto: Leon Janssens)

De passie voor Peeland van schipper Kees Jasperse

COLIJNSPLAAT - Hij werd geboren in Vlissingen, in zijn werkzaam leven viste hij 50 jaar op de Noordzee en woont sinds 1973 in Colijnsplaat. Kees Jasperse (65) voer al die jaren op boten uit Colijnsplaat van de firma Bout.

"Bij mijn opa in Vlissingen ben ik begonnen en toen die er mee stopte zat ik zonder werk. Ik kwam hier in Colijnsplaat terecht en kon bij Bout aan boord komen. In die tijd werd er hier nieuwbouw neergezet maar mijn vrouw, die hier vandaan komt, wilde niet uit Vlissingen weg maar we hebben het toch gedaan. Mijn vader zei: "Je bent binnen twee jaar terug in Vlissingen". Het zijn ondertussen wel 44 jaar geworden. Dan ben je toch Peelander geworden." De zee, het water, en vooral de haven, dat trekt aan Kees, vooral die van Colijn.

Ommetje over de kaoie

Hij maakt iedere dag wel een ommetje over de kaoie van Colijnsplaat "Visserman, dat beroep heb je 47 jaar gedaan en je maakt zo wel eens een praatje met deze en gene. Vissers die van Veere naar hier zijn gekomen. Hier op de kaoie zitten we 's avonds nog al eens met een man of wat te kletsen in het kotje op het 'kaoiediekje'.

Toen de Oosterschelde nog open was voeren we rechtstreeks naar buiten, stroom mee of tegen, je kon altijd makkelijk varen omdat de vissersboten niet veel diepgang hebben.

Nu moet je schutten in de Roompotsluis. Tegenwoordig doet Kees netten boeten, (repareren, redactie) met blote hand, naald en draad en een mesje. Ook touwen splitsen, een vak apart volgens Kees.

"Tijdens het vissen werden er wel eens bommen uit de Tweede Wereldoorlog opgevist. "Je geeft je positie door en dan komt er een mijnenveger die het opruimt", weet Kees,

"Vis die je vangt is vooral tong, schol, kabeljauw, wijting, zwarte vis oftewel tarbotgriet. Daar moet je wel even oog voor hebben. Ik kan dat zien, een leek heel misschien. Zelf eet ik graag vis, ik ben een liefhebber. Mijn vrouw niet zo, die houdt het op kibbeling." Als het een beetje weer is gaat Kees op de fiets naar Kamperland, langs de dijk.

"De Oesterpit, de inlagen en langs de mooie Oosterschelde. Dat mag ik graag doen. Maar vissen zit mij in het bloed, allebei m'n opa's waren vissers. Het slaat geen generatie over, ook mijn zoon is visser."

door Leon Janssens

Reageer als eerste
Meer berichten